Gebroeders Brouwer


Brouwer Brothers Brass
Rende Brouwer
trompettist-producent

Gebroeders Brouwer - Kajem - The Clarion Singers - Klaas Jan Mulder

https://www.youtube.com/c/rendebrouwer

Rende Brouwer vertelt

De Gebroeders Henk en Rende Brouwer (tot 1970)

Henk en ik zijn geboren in Hierden  op de boerderij  ‘De Oude Bisschop’.

Nu achteraf kun je wel stellen dat wij een fantastische jeugd hebben gehad, destijds hadden wij dat totaal niet door, in Hierden was dat gewoon zo.
Midden in de natuur op een boerderij was het goed wonen… koeien-varkens-kippen-paarden-kerkuilen-ratten-muizen (een beetje boerderij heeft muizen en ratten).
En wat ik mij ook heel goed kan herinneren:
de maand mei - juni!
Heerlijke appels-peren-pruimen-bessen-kersen, nieuwe aardappels, sla-boontjes-worteltjes en zo kan ik nog wel even door gaan, wat een weelde! Maar niet in alle details.
Bijvoorbeeld alleen in de keuken verwarming door het fornuis, van voren was je redelijk warm en op je rug werd het al duidelijk minder, geen douche, water uit de pomp, dat betekende bij weer en wind naar buiten natuurlijk, onze buurman waste zich elke morgen (met ontbloot bovenlijf), zomer en winter aan de pomp, heel Hierden sprak er over.
Je had ook mensen die het niet zo nauw namen met  de persoonlijke verzorging.

KWAJONGENS
Wij waren bepaald geen makkelijke knapen voor onze ouders, ik was behoorlijk hopeloos, op de boerderij werken vond ik maar niks terwijl er met Henk  (ook wel tamelijk lastig) meer mogelijkheden waren, hij was nogal geïnteresseerd in hout bewerken (bomen neerhalen, kappen, zagen, enz.), wat hij ook enige jaren heeft gedaan. 
Ik kan me nog goed herinneren dat ik een week met hem mee ging kappen en zagen,  na drie dagen was ik totaal kapot, goh.., wat was die knaap sterk, echt niet normaal. Hij werd gelukkig niet snel kwaad maar als hij echt boos werd dan moest je heeeeeel hard gaan lopen.
Zondags middags trokken we met vriendjes altijd naar de zee (in vroegere jaren was de Zuiderzee een echte binnenzee met eb en vloed).
Eindeloos konden we bezig zijn met visjes vangen, vuurtje stoken, kieviet eieren zoeken enz.
Wij waren altijd buiten, voetballen achter de boerderij, worstelen, speerwerpen (eigen makelij) en nog veel meer, wij hadden een prima conditie totdat we in het muziek vak terecht kwamen.

Het is een wonder dat wij trompettist/artiest zijn geworden.
In Hierden werd je destijds boer of je ging gewoon werken in een fabriek, maar trompettist …! ondenkbaar.
Onze pa, Jacob Brouwer, zelf een enthousiaste amateur musicus (hij had enkele koren en speelde verdienstelijk harmonium, ook al redelijk bijzonder in die tijd) heeft ons bij de plaatselijke fanfare 'Kunst Na Arbeid' ondergebracht.
Na enige tijd bleken we behoorlijk talentvolle knaapjes te zijn.
Ik kan me nog goed herinneren dat ergens in de begin jaren vijftig 'de Boertjes van Buten' in Hierden kwamen spelen, die avond speelden de boertjes o.a. ,'De posthoorn Galop'
Ik was aan de grond genageld goh… wat vond ik dat mooi, indrukwekkend !! En toen besloot ik als klein jochie van een jaar of 11: ik wordt trompettist!! Vele jaren later toen ik Jo Budie (dirigent van de Boertjes) een keer tijdens een optreden ergens tegenkwam vertelde ik hem mijn activerende ervaring met 'de Boertjes' hij vond het zichtbaar een aandoenlijk verhaal.
In die moeilijke begin jaren heeft onze Pa ons steeds geholpen om verder te komen, geduldig loodste hij ons tot een zeker niveau om vervolgens contact te leggen met een echte trompettist: Jan Marinus, hij was solo-trompettist bij de omroeporkesten. 

Wij moesten wel eerst voorspelen, hij vond dat we genoeg talenten hadden en vervolgens heeft hij ons een degelijke opleiding gegeven.  
Wij zijn dus klassiek opgeleide trompettisten en na enkele jaren  pittig studeren liet hij ons voorspelen bij diverse orkesten en zo ben ik 2 jaar trompettist bij 'Het Brabants orkest'geweest en daarna heb ik nog 5 jaar bij 'Opera Forum' gewerkt. Henk ging bij 'De Amsterdamse Politie Kapel' spelen. 

De twee jongens uit Hierden waren beroeps trompettisten geworden, wij vonden het fan-tas-tisch. 

 

 

De 28 jaar na 1970 zijn van een totaal ander karakter, dat ga ik in deel 2 opsommen.

De Gebroeders Henk en Rende Brouwer (na 1970)

“Zo.. mijne heren.. wie zijn jullie??  
Ja.. wie zijn jullie..?  We waren zaterdagavond op de tv, en toen zijn we gebeld of we naar Amsterdam wilden komen voor een platen contract..  “Juist.., maar kent iemand jullie..?” Hoe bedoelt U ? “Oke jongens, ga hier maar zitten en luister goed naar mij,  jullie willen graag bekende trompettisten worden..? Daar kan ik voor zorgen. We gaan eerst even een goed contract maken en vervolgens gaan we 2 stukjes opnemen en misschien kunnen we jullie wel plaatsen in een nieuw tv programma van de TROS (wat later op volle toeren bleek te zijn) mijn maatschappij is heel goed in het Hollands populaire genre en we hebben een goed distributie netwerk.  Kijk.. je moet het zo zien: jullie zijn eigenlijk een pond suiker en wij gaan dat verkopen..  en.. ik weet ook een hele mooie artiestenaam voor jullie  ,,de Gebroeders Brouwer !!  mijne heren nog een fijne dag, ik zorg voor een goed contract en dan gaan we aan de slag.”

Om tien voor half drie stonden we weer buiten totaal overdonderd, maar heel blij. Misschien denkt er iemand die dit leest,  Brouwer.. is dit niet een beetje overdreven allemaal, nou.. nu ik dit zo noteer vind ik dat eigenlijk ook wel maar ik kan u verzekeren dat het zo is gegaan, echt belachelijk.
Inderdaad was het contract aan het eind van de week binnen en werd er contact opgenomen om twee stukken in te blazen waaronder middernacht.
Om een lang verhaal wat in te tomen, we stonden  vanaf september 1971 6 maanden lang in het gloednieuwe programma van de TROS  “Op Losse Groeven”.  Achteraf hadden wij natuurlijk nogal geluk omdat het programma  heel erg aansloeg. Aangezien in 1971 er nog maar 2 zenders waren Nederland 1 en 2 wel te verstaan en ons plaatje middernacht goed werd gedraaid op de radio waren wij vrij plotseling bekende Nederlanders geworden en dat betekende   bijvoorbeeld : dat de hele dag door de telefoon ging.

ONZE EERSTE STAPPEN IN HET VAK

Afgelopen zaterdagavond 5 juli 2014 was ik met mijn echtgenote Caroline op een feestje, een echtpaar uit onze kennissenkring was 50 jaar getrouwd, op zich niks bijzonders (of… misschien toch wel ?) Totdat er iemand aangekondigd werd die een liedje ging zingen. Het liedje was getiteld: Zierikzeese Marie …. Nee he….! Ongelooflijk..! Terug naar maart 1971.

De AVRO had in die jaren het programma, nieuwe oogst, een zestal nieuwe talenten streden om de 1e plaats en degene die won.. kreeg een platen- contract aangeboden en heel veel publiciteit. ( Andre van Duin is o.a. ook in dit programma ontdekt)
Een van de kandidaten was Elles de Liefde en wat zong zij …?? Inderdaad ‘Zierikzeese Marie’. Ongelooflijk, ik had dat liedje in al die jaren niet meer gehoord. Het is een steengoed liedje en zij won ! 
Henk en ik werden tweede met een aantekening van de jury dat zij ernstig overwogen hadden om een gedeelde eerste plaats toe te kennen.
De jury bestond uit Albert Mol – Mieke Telkamp – Tonny Eijk en nog 2 leden.    Een zaterdagavond in maart was de uitzending en zondagochtend om negen uur ging de telefoon. Ja….?  Met de platenmaatschappij Dureco, met Marc de Raaf, jullie waren gisteravond op de televisie bij de AVRO, zijn jullie ge-interesseerd in een platen contract…? Kunnen jullie morgen even naar Amsterdam komen? Als het kan om een uur of twee Beursplein 9, lukt dat ..?  Heel fijn tot morgen.

ONDERHANDELEN MET EEN PLATENFIRMA

Klokslag twee uur stonden wij, brandend nieuwsgierig, bij Dureco voor de deur. De telefoniste verwees ons naar Robert Aardse directeur van Dureco. 
Onze eerste kennismaking met de platenindustrie liep voor ons op z’n zachts gezegd nogal ongewoon: 

De Gebroeders Henk en Rende Brouwer (onderweg)

CONCERT VAASSEN

Tijdens een concert in Vaassen hoorden wij tijdens ons 2e wijsje ineens een enorm gestommel….., recht voor onze neus kreeg een man een epilepsie aanval… de arme man kronkelde zich totaal vast onder de kerkbank en  kreeg het echt benauwd, we snelden op hem af en trokken hem weer onder de banken vandaan. Daarna droegen we de man van voor in de kerk naar achteren om vervolgens ons wijsje af te maken,  het spontane applaus wat we na dat bijzondere optreden kregen hebben we nadien nooit meer gehad.

NOG EEN VOORBEELD ERGENS OET TWENTE

In het oosten van Nederland zijn de mensen behoorlijk gecharmeerd van blaasmuziek, oké, er belt mij een man oet twente:
Beller:    Brouwer bin jie die trompet blaezer?
RB:          Klopt
Beller:    Machtig ki’ll wat kunt ie blaezen op dat iezer.  (op zich natuurlijk al prachtig)
Beller:    Moeie luustern:  mun breur wurdt vuuftig en die is helemael gek van juuln,  kunnt ie die awend dan blaezen ..??
Tuurlijk !! Da's mooi, mer noen hed ik wel een aparte vraege..??, ut is natuurlijk een verassing…oké,  noen wil ik een grote deuze maken mit wieln der onder en dan rie-en we je zo naer binnn toe mit juuln derin, noen en dan stappen juln oet !! en dan speulen   ,, IL SILENZIO,,  dan geet ie gegarandeert pruuln (huilen), dat week zeker, wat vien je er van ?  
RB:         Heel goed idee, maar dat moet ik wel even met mijn broer overleggen, een technische opmerking , je moet wel een hele grote doos hebben want we zijn bepaald geen kleine jongens
Beller:    Helemoal geen punt
RB:          Je hoort nog van ons

Op de bewuste avond werden wij opgewacht door de zenuwachtige bedenker van het geheel, snel achterom naar een afgelegen kamer en ja hoor..! 
Een gigantisch doos…, wat een waanzinnig idee, eerst wilde de bedenker oefenen met ons erin om te zien of het geheel wel kon rijden ( hij had onze omvang onderschat )
Omkleden, de doos in en naar binnen met die handel …!
Natuurlijk ontstond er een enorme hilariteit toen die kolossale verrassingsdoos naar binnen werd geduwd    .
Onze bedenker vroeg aan zijn broer: ”     Willem  ..??  hij jie een idee wat hier inzit…??” “Nee” zei Willem  ….”deuren los” bulderde onze bedenker…..
Wij er uit en gelijk ”Il Silenzio” er overheen      
DE MAN WAS TOTAAL OVERDONDERD,   hij moest inderdaad pruuln.

DE RECHTBANK

Wij reden natuurlijk heel wat kilometers per jaar en dan loop je uiteraard wel eens tegen een overtreding aan, zo ook mijn broer Henk, die stond echt op scherp. Wij hadden die avond twee optredens een in Groningen en daarna in Apeldoorn, ik reed van Groningen naar Apeldoorn, ter hoogte van Epe passeren wij een kleine auto die nogal langzaam reed, voorbij de auto begint hij te knipperen met zijn lichten en vervolgens gaat hij ons achtervolgen -wat krijgen we nou !!- nog een beetje gas erbij en de achtervolging staakte.
Zes weken later kreeg Henk een brief van de rechtbank dat hij voor moest komen in verband met een snelheidsovertreding, dat was niet best natuurlijk. We spraken af dat we er met z’n tweetjes heen zouden gaan en Rende zou natuurlijk vertellen dat hij reed.
Tijdens de zitting vroeg de rechter of de heer Brouwer aanwezig was ??
“ ...  ja hier !!  “
Een beetje vrijpostig en daar houden rechters niet zo van. 
Er staat nog een oude boerenman op en die zegt ook
“…ja hier !!  ” 
De rechtspreker vroeg, licht ge-irriteert,
“Bent u jan Brouwer?”  
“Klopt” zei het boertje, 
“Gaat u dan maar even zitten” en richting mij “dan komen we zo bij U”.
De Rechter: “Zo meneer Brouwer u bent met de fiets door het rode licht gereden en u bent het niet eens met de bekeuring van twaalf gulden?”
“Ik bin't er wel met eens edelachtbare,” 
“nou wat is het probleem dan,” toch wel weer die irritatie?
“  ... ik kan ut niet betalen edelachtbare…,
“Nou we zullen niet al te moeilijk doen en maken er 8 gulden van en dan gaan we nu naar de volgende Brouwer vind u dat goed…….??
“Dat kan ik oek niet betalen edelachtbare”
Het wordt de rechter toch wel een beetje te gortig en hij mompelt al wuivend dat het hier geen kippenmarkt is en dat de man mag gaan. (dat Boertje kwam goed weg)
“Volgende Brouwer, zo u bent dus de heer Hendrik Brouwer ? 
“Nee!! Ik ben Rende Brouwer ik wil u even uitle…..,
“U gaat hier helemaal niets uitleggen, u gaat weer zitten, ik bepaal hier de gang van zaken!!” 
“Is hier dan nog een Brouwer In de zaal?” De Rechter was nu toch behoorlijk boos?? 
“ ....Ja hier !!” 
“Oké”, de Rechter bracht zijn gemoedsrust weer wat op orde en begon met zijn gebruikelijke vragen, naam klopt, geboortedatum klopt, 
“Zo heer Brouwer…, u heeft al diverse snelheidsovertredingen gemaakt en nu staat u er al weer! Dit gaat u echt uw rijbewijs kosten en vervolgens kortaf, wat heeft u hier op te zeggen…?”
“Ik heb niet gereden edelachtbare…”
“En wie dan wel ?” vroeg de Rechter snel en daar was die irritatie weer.
“Edelachtbare mijn broer heeft gereden en die is speciaal meegekomen om het aan U uit te leggen.”
De Rechter gaat onmiddellijk in conclaaf met zijn collega en na een paar minuten zichtbaar geklungel richt hij zich tot Rende en spreekt, echt wel met een forse onder toon, 
“U gaat hier zo de eed afleggen dat u gereden heeft en daarna kunt u gaan.” 
Het dossier werd geseponeerd de fietsende Brouwer en de ‘Gebroeders’ hadden geluk. (De rechter had zijn dag niet, wat dus ook in hun vak voorkomt)

 

Ik sloot deel 2 af met: “de hele dag ging de telefoon”. 

Inderdaad !! Maar achter elk telefoontje zat natuurlijk wel een verhaaltje en aangezien ik behoorlijk nieuwsgierig ben van aard, was dat soms wel smullen, om het zo maar eens even uit te drukken.
Mag ik een paar voorbeelden geven ?
RB:          Ja, met Brouwer …!! 
Beller:    Spreek ik met een van die trompettisten ? 
RB:          Jaha..!?
Beller:    met Willempje van de Velde, ik heb
               vroeger nog bij je in de klas gezeten, weet
               je dat nog ?? 
RB:         jaha.. 
Beller:    Goh.. wat was jij een vervelend ventje.
RB:         ***** __________________________________________________
RB:         Brouwer …!! 
Beller:    Ja, mit die toeterraar …? 
RB:          Ja klopt,  
Beller:    Noen moejes goed luusteren miejong,
               eerdaags bin ik vuufenvuuftig,  kunn jul,n
               dan speulen…?  Wat kost dat geintje …??
RB:         nou dan moet je rekenen op ….gulden, en
               daar boven op komt nog belasting !
Beller:    belasting ….??? 
               Toet,toet,toet.
RB:         *****
__________________________________________________
RB:         Ja met Rende Brouwer ..!!
Beller:   Met mevrouw Van Dungen, spreek ik met
              een van die gezellige trompettisten van de
               Veluwe? 
RB:         klopt ..! 
Beller:   Luister, wij hebben een zaak in Enschede
              en nu  bestaan we eerdaags 25 jaar en dan willen wij een groot feest geven, moet kunnen nietwaar!! Maar ja, dan moet je natuurlijk wel wat verzinnen !! Mijn man is helemaal gek van die Havenzangers en de Gebroeders Brouwer, ja, voor mij hoeft dat niet zo,  Ik hou meer van Lee Towers, …je hebt trouwens best wel een gezellig stemmetje..! Kunnen we niet een avondje ergens wat gaan eten en dan gezellig wat babbelen over dat feestje ??         
(Hoe dit verder is afgelopen weet ik echt niet meer, het is zeker 40 jaar geleden.)

ONZE EERSTE OPTREDENS

Eigenlijk kan ik daar heel kort over zijn: in een woord hopeloos, geen goede kleding, geen  repertoire, geen enkele ervaring op het podium en ga zo maar door. Ik wordt er nu nog nerveus van als ik daar aan terug denk. 
Gelukkig ging het in de serieuze muziek vanaf het begin een stuk beter, dat is natuurlijk wel voor de hand liggend, omdat we in die wereld opgegroeid en opgeleid zijn. 
Onze eerste tv- opnamen waren wel weer heel enerverend en spannend, een enorme tv - studio - cameraploegen - fotograven – nogal wat mensen van die-verse platen maatschappijen - bekende artiesten en noem maar op.
Een klein detail is mij altijd bij gebleven, toen wij onze kleedkamer opzochten werden we voor het eerst geconfronteerd met onze opgedrongen artiesten naam, de Gebroeders Brouwer, het had toch wel wat…., de ergernis was al duidelijk minder.

HET BESTE INTERVIEW

Niet lang daarna werden wij gebeld door het, Utrechts Nieuwsblad, ene meneer Bakker wilde een interview met ‘de Gebroeders Brouwer’.
Ik woonde toen nog in Enschede en stelde hem voor om naar Hierden te komen.
Deze meneer Bakker arriveerde bij ons op de Boerderij en keek een beetje rond om vervolgens te vragen “hoeveel tijd hebben jullie??” 
En gelijk heel gedecideerd! “Ik ga even een fotograaf bellen.” 
Het was heel interessant om te zien hoe deze mannen met hun vak omgingen. Ze hadden ineens een oude boerderij ter beschikking met letterdoeken - kabinet - wandtegels en een oud harmonium waar onze Pa psalmen op speelde, de rollen waren om gedraaid het ging niet meer om de hit makende trompettisten, maar om de boerderij, de oude bisschop, waar we vroeger waren grootgebracht, dit fantastische interview van meneer Bakker heeft destijds in heel veel dagbladen gestaan in Nederland en het Vlaamse gebied van onze zuiderburen.

BIJZONDERE OPTREDENS

Wij speelden zoals gezegd lichte muziek en religieuze-klassieke muziek, dat kan eigenaardige momenten opleveren, bijvoorbeeld: wij moesten op een zaterdag avond in Enschede een klassiek concert met Klaas Jan Mulder spelen (rechtstreeks met ons afgesproken in de grote kerk op de markt) en daarna nog een optreden lichte muziek via een theaterbureau elders in de stad.
Na het concert snel naar de auto en op naar de volgende,
“Henk..!! zie je dat grote bord daar aan de overkant … jaha??”    Niet te geloven.., “nou ja, we zien wel” zou Klaas Jan Mulder gezegd hebben.


*******
vannacht om 1 uur
spelen hier
De Gebroeders Brouwer
******

In een nachtclub achtige sfeer stonden wij tijdens ons tweede optreden te bedenken, dat dit eigenlijk niet kon, ook qua trompetspelen is het veel te ver uit elkaar terwijl het zo dichtbij was. Na deze misser werden onze optredens in het vervolg beter afgewogen. 

Om nog even op die ‘meneer van den Berg’ journalist van de Stentor terug te komen, met dit verhaal wordt misschien bewezen dat trompet spelen geen kwestie is, “van twee walletjes eten”, daarvoor vonden wij het gewoon een te moeilijk instrument.